แผนปรองดอง หรือว่า แผนมะม่วงดอง

            ไปงานแต่งงานน้องชายที่บางสะพาน เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว  ตอนที่กำลังนอนกลางวันรอ ที่จะไปงานเลี้ยงตอนเย็น  ก็ได้ยินว่า มีคนจะเข้ามาซื้อรังนก(นางแอ่น) ที่โรงแรม
          โรงแรม? กับรังนก มันมาเกี่ยวกันได้ยังไง ?
          ถามๆดูก็ได้ใจความว่า ตึกข้างหน้าที่เห็นเจาะเป็นรูๆนั่น มีเอาไว้ให้นกเข้าไปทำรัง แล้วเค้าก็เก็บเอามาขาย ทายดูสิว่า เค้าขายของที่เค้าไม่ได้ทำ ในราคากิโลละเท่าไหร่ ดูสิ นั่งเฉยๆก็รวยได้

คุณไม่ใช่ผม คุณไม่มีวันเข้าใจหรอก

    "คุณไม่ใช่ผม คุณไม่มีวันเข้าใจหรอก" เคยได้ยินคนพูดกันแบบนี้  แต่ก็คิดว่า แล้วทำไมกูต้องเข้าใจมึงด้วยวะ   และก็ไม่ได้สนใจใคร

   หลังบ้าน เวลาเค้าคุยกัน ซึ่งเป็นสองแม่ลูกที่ค่อนข้างจะมีอายุทั้งคู่  เค้าจะคุยกันเสียงดังมาก ขนาดที่ว่าเราอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำชั้นสอง ยังได้ยินเค้าคุยกันจากข้างบ้านเค้าเลย   ก็สงสัยมาตลอดว่า มึงยืนอยู่ใกล้กันแค่นี้ จะตะโกนใส่กันทำไมว่ะ   เย็นนี้จะกินอะไร ปลากระป๋องเก็บไว้ที่ไหน กุไม่อยากรู้ ไม่อยากได้ยิน

  และแล้ววันหนึ่ง ที่บ้านผมก็มีคนแก่มาอยู่ด้วยหนึ่งคน  ผ่านไปสามวัน ผมก็เข้าใจว่า ทำไมไอ้หลังบ้านมันต้องตะโกนคุยกันด้วย   ก็เพราะอาม่าที่มาอยู่กับผม  ถ้าไม่พูดต่อหน้าใกล้ๆด้วยเสียงอันดัง เค้าจะไม่ได้ยินแน่นอน  ผมต้องตะโกนคุยกัน แข่งกันหลังบ้านเลยที่นี้
 
    เออ ที่เมืองนอกเค้าซื้อ DURACELL POWER PACK JUMP STARTER ติดบ้านติดรถกันไว้เลยนะ จะบอกให้ แปลกดี

englishtown.msn.co.th be able to run on FireFox Now

ไม่มีอะไร แค่จะบอกว่าโปรแกรมสอนภาษา ออนไลน์ englishtown สามารถทำงานบน Firefox ได้แล้วแค่นั้นเอง
โปรแกรม ออโต้ซับมิต นี่มันหาเนื้อหามาไม่ค่อยจะตรงอย่างเค้าว่าจริงๆล่ะ ดูนี่สิ

Red Shirt Rally Campaign

                 เมื่อวานนี้ (16 เมษายน 2553) ผมได้มีโอกาสได้ออกสำรวจการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง ณ เวที ราชประสงค์  ผมเลือกที่จะเดินทางด้วยการขับรถไปจอดที่ เซนจูรี่แล้วขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานี อนุเสาวรีย์ชัยฯ แล้วไปลงที่สถานี สยาม   แ่่น่นอนผมเลือกที่จะใส่เสื้อสีแดง เพื่อที่จะดูปฎิกิริยาของคนรอบข้างด้วย

                ตลอดทาง ตั้งแต่ผมเดินออกจากที่จอดรถจนกระทั่งลงจากรถไฟฟ้า มีบ้างเหมือนกันที่มองผมด้วยสายตาแปลกๆ  แม้กระทั่งชาวต่างชาติที่พูดกันถึง protester

Unblocked The Blocked Website And Get Your Freedom Back

            ช่วงนี้เห็นว่ามีการ บล็อกเว็บไซต์กันเยอะมากๆ  ไม่รู้ว่าเค้าจะบล็อกกันไปทำไมมากมาย  หลายเว็บที่ต้องใช้งาน แต่แค่มันไปเกี่ยวข้องกับเรื่องการเมืองแค่เศษเสี้ยวก็โดนไปด้วย    ถ้าเคารพสิทธิ์ของคนอื่นจริงๆ ก็ควรจะเปิดให้คนทุกคนได้แสดงความเห็นอย่างอิสระ ถ้ากลัวความจริงอันนั้นก็อีกเรื่อง
            หลังๆนี่ผมได้มีโอกาสได้คุยกับเด็กๆหรือคนอายุน้อยๆ(หมายถึงต่ำกว่ายี่สิบปี)หลายคน แต่ละคนความคิดดีมากๆ    ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะเค้าเติบโตมาจากครอบครัวที่สามารถมอบโอกาสดีๆ ในการเรียนรู้เรื่องภายนอกประเทศไทยได้  แต่ก็ต้องยอมรับว่า หลักๆแล้วความรู้หรือความคิดดีๆมากมาย มันมาจากสื่ออินเตอร์เน็ต เพราะฉะนั้นเปิดเถอะครับ อย่าปิดเลย
         ฮั่นแน่ กลัวเด็กๆจะรับความคิดจากโลกเสรีมามากเกินไปละสิ
         เอาล่ะเข้าเรื่องเลยดีกว่า  ปิดได้ก็เปิดได้ ใครอยากจะดูเว็บที่เค้าบล็อคก็ทำตามนี้

Internet TV for new Generation.....Yeap Voice TV

เพิ่งจะได้ดูทีวีช่องใหม่  เป็นทางเลือกที่ดีสำหรับคนที่เบื่อสื่อกระแสหลักที่ซ้ำซากจำเจ  แถมมั่วและไม่เป็นกลางอย่างน่าเกลียด ก็มาดูที่ช่องใหม่ๆได้ อย่าง Voice TV  หรือ Spring News ได้

ทีวีอาจจะดูเป็นน้องใหม่ แต่ทีมงานเนี่ยโคตรเก๋า เพราะหลายคนมาจาก ITV เดิม มาผสมกับเลือดใหม่ เด็กๆใส ทำงานกันขึ้นมา มีรายการน่าสนใจมากมายเลย

คนไทย ก็นับว่ามีชีวิต ที่ดีกว่าเพื่อนบ้านเหมือนกัน poor boy

                 มีโอกาสได้คุยกับแม่บ้านที่จ้างให้มาทำความสะอาดบ้าน เค้าเป็นคนลาว ที่แต่งงานกับคนไทยมีลูกด้วยกัน และตอนนี้เค้าก็อยู่เมืองไทยมาเป็นสิบปีแล้ว

              กรุงเทพอากาศร้อนมากๆๆๆๆ อบอ้าวไปหมด ก็คุยกับแม่บ้านว่า เมืองไทยนี่มันร้อนมาก ขนาดนั่งเปิดพัดลมอยู่ในบ้าน ยังร้อนมากๆ แล้วพวกทำงานกันกลางไร่กลางสวนนี่เค้าอยู่กันยังไง แล้วคนลาวตอนอากาศร้อนๆนี่เค้าทำยังไงกัน

Sudden Weather Change During the end of week...... Nah

           อะไรเนี่ย  ตอนนี้โลกเรามันแปลกๆ  ที่่กรุงเทพ ไม่สิ ทั่วประเทศไทยนั่นล่ะ  เมื่อวานยังร้อนระเบิดโลกอยู่เลย   ต้องเอาเสื้อชุบน้ำมาใส่แล้วนั่งตากพัดลม ถึงจะพออยู่ได้
แล้วดูวันนี้สิ  จู่ๆก้หนาวขึ้นมาซะอย่างนั้น
          อาทิตย์ก่อนเพิ่งจะไปเที่ยวเกาะกูด  ไปพักที่ ปีเตอร์แพน ประทับใจแต่ไม่ประหลาดใจ  เพราะมีคนเล่าถึงเรื่องที่นี่ให้ฟังมากมายเหลือเกิน เหมือนไปเที่ยวมาแล้วครึ่งตัว

     

    ตอนที่กำลังรอกระเป๋าอยู่ที่เค้าเตอร์(Leave Luggage) เจอเพื่อนเก่าซะงั้น

ชีวิตมันก็แบบนี้

จีนจะยกเลิกการกินเนื้อสุนัขและเนื้อแมวแล้ว

            ตอนที่ยังอยู่ญี่ปุ่นก็มีโอกาสได้คุยกับคนหลากหลายเชื้อชาติ  แน่นอนว่ามาจากหลายที่ก็ต้องมาจากหลายวัฒนธรรม อะไรอะไรก็ต้องแปลกแตกต่างกันเป็นธรรมดา  เรามีส้มตำ เค้าก็มีหูฉลาม  เรามีตำยำที่แสนจะเผ็ดร้อน คนจีนเค้าก็มีหมาร่า ที่เผ็ดจนลิ้นชา
           แล้วพอคนจากหลายชาิติมาคบกัน อยู่ด้วยกันมันก็ขึ้นกับว่า จะยอมรับวัฒนธรรมของกันและกันได้หรือเปล่า

หมาตัวนี้เจอที่หน้าพระราชวังบักกิ้งแฮม ลอนดอน

      
                       ผมก็มีเพื่อนคนจีนอยู่หลายคน  นิสัยก็แตกต่างกันไป บางคนกินหมา บางคนไม่กินหมา
แต่แล้ววันนึง ผมก็กินหมาแบบไม่รู้ตัวเข้าจนได้......

Travel with your imagination.

      วันก่อนดูเรื่องรถไฟฟ้ามหานะเธอ  ก็ิเลยนึกอยากไปท้องฟ้าจำลองแบบ ลุงกับเหมยลี่บ้าง หัวใจไปไวกว่าความคิด  นึกได้อีกที่ ขับรถมาถึงใต้สถานีรถไฟฟ้าเอกมัยแล้ว   อ่ะ   ทางซ้ายเป็น สถานีขนส่งเอกมัย   เลี้ยวเข้าไปเลย

 

เครื่องบินเก่าในท้องฟ้าจำลอง

               เข้าไปแล้วก็จ่ายเงินค่าตั๋วเข้าชม ชมได้สี่อาคาร ราคาแค่ 20 บาท ก็งงว่า ทำไมมันถูกจังหว่า สงสัยเพราะว่ารัฐบาล สนับสนุน  แต่จริงๆแล้วไม่ใช่แบบนั้น ....

Everything comes my way. Endless travelling.

                    ตอนนี้โต๊ะทำงาน มันรูปร่างเปลี่ยนไปนิดหน่อย จากที่เคยมีสองโต๊ะ โต๊ะคอมฯตัวนึง

โต๊ะทำงานแบบที่มีในออฟฟิสทั่วๆไปอีกตัว และก็เก้าอี้ตัวโตๆ มีล้อและเลื่อนยากชะมัด

                  มาเป็นโต๊ะตัวเล็กๆตัวเดียว ซื้อมาจาก Index ปีกว่าแล้ว ตอนที่เห็นแล้วรู้เลยว่านี่ละ

ใช่เลย   ส่วนเก้าอี้  เอามาจากชุดโต๊ะกินข้าว  สีเข้ากันพอดีเป๊ะ

                   ตู้หนังสือสีดำ ที่วางข้างๆ เป็นของ SB ชอบสีมากๆ  แต่ว่า พอทำน้ำหกใส่แล้วลืมเช็ด

(แหะๆ จริงๆไม่ลืม แต่มักจะดื่มน้ำก่อนนอน พอเทแล้วน้ำหก ก็เลยไม่เช็ดซะงั้น นอนเลย) สีมันก็จะด่างๆ

ดีนะที่ไม่บวม 

                  เด๋วไปดูโต๊ะทำงานอีกตัว  ผมชอบไปนั่งทำงานตอนบ่าย ตรงนั้น....

บอลไทย "ท่าเรือ Vs เมืองทอง" กับการพัฒนาขึ้นอีกขั้น

        วันนี้ออกไปทำธุระข้างนอก   กว่าจะกลับเข้าบ้านก็ค่ำแล้ว  ด้วยความที่เหนื่อยมาก ถึงบ้านก็นอนเลย ตื่นมาอีกทีตีสี่แล้ว อ่านข่าวถึงได้เจออะไรแบบนี้เข้า
         ไม่ต้องเขียนอะไรมาก ดูเลยก็แล้วกัน

ภาพความวุ่นวายในสนามกับการจัดการแบบไทยๆ

             ผมเคยเดินทางโดยเครื่องบินกลับจากกลาสโกล มาที่ลอนดอน  ไฟล์นั้นตลอดการเิดินทางไม่มีอะไร มามีอะไร ตอนที่ผมเดินมารอรับกระเป๋าที่ Baggage Claim   กลุ่มชายฉกรรจ์ประมาณสิบคน ร้องเพลงเชียร์บอล โวยวาย จับกลุ่มเดินออกมาจาก gate..........

นาฬิกาในญี่ปุ่น Radio Controlle Clock

นาฬิกาปลุกที่ผมได้เป็นของขวัญจากญี่ปุ่น

           ไม่รู้ว่าเคยมีใครสงสัยกันบ้างมั๊ยว่า ทำไมนาฬิกาในบ้านเรา แต่ละที่ บอกเวลาไม่เท่ากัน ไม่้ต้องไปดูที่ไหนเลย เอาง่ายๆ แค่เวลาเคารพธงชาติของแต่ละสถานีโทรทัศน์ ก็ไม่เท่ากันแล้ว แล้วถ้าใครเคยเดินทางไปญี่ปุ่น ถ้าดูตารางเวลาของรถไฟ เค้าบอกเวลากันเป็นระดับนาที เช่น 18.18น. 21.42น. ซึ่งถ้ารถไฟมาช้ากว่านั้นสัก ห้านาที ผู้โดยสารก็เริ่มจะโทรเลื่อนนัด หรือเจ้าหน้าที่สถานี จะต้องประกาศแล้วว่า มันเกิดอะไรขึ้นทำไมรถไฟมาช้าขนาดนั้น (เคยเกิดอุบัติเหตุทางรถไฟครั้งร้ายแรงที่สุดของญี่ปุ่น รถไฟแหกโค้งตกรางแล้วพุ่งไปชนอพาร์ตเม้น คนตายไปร้อยกว่าคน เพราะคนขับเร่งความเร็วเกินกว่าที่รถไฟจะทรงตัวอยู่บนรางได้ เพราะว่า รถไฟขบวนนั้นมาช้าไปแค่ห้านาที ใช่แค่ห้านาทีก็เป็นเรื่องคอขาดบาดตายของการเดินทางที่นีแล้ว)
                แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่า จริงๆแล้ว รถไฟมาช้า หรือว่า นาฬิกาที่สถานีเดินเร็วเกินไปกันแน่
ถ้ารถไฟมาช้า ก็เป็นไปได้สูงว่า เกิดเหตุบางอย่างทำให้รถไฟเดินทางมาช้ากว่าตารางเวลา แต่ไม่ใช่เพราะนาฬิกาเดินผิดเวลาแน่นอน เพราะอะไรน่ะเหรอครับ ก็เพราะนาฬิกาตามสถานีต่างๆในญี่ปุ่นเดินตรงกันทุกเรือนครับ.....

ปั่นจักรยาน ท่องเที่ยวไปในญีปุ่น

     ไม่ว่าประเทศไหน ก็ต้องมีจักรยานด้วยกันทั้งนั้น  ไม่ว่าไทย ญี่ปุ่น เยอรมัน  ยิ่งจีนกับเวียดนามนี่ ยิ่งใช้กันเยอะเลย    ทำไมถึงไ้ด้นิยมกันมาก  ก็เพราะว่า มันประหยัดค่าน้ำมัน  เก็บก็ง่าย  ไม่ต้อง บำรุงรักษาอะไรมาก   แล้วจักรยาน ในไทย กับญี่ปุ่นต่างกันยังไง  ไปดูกันดีกว่า

ตรุษจีน - วันเที่ยว - และร้านตัดผม 1000 yen in Japan

        วันนี้เป็นวันเที่ยวของตรุษจีน  ผมรู้  เป็นวันวาเลนไทน์  อันนี้ก็รู้  เป็นวันที่สองของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว  อันนี้ผมก็รู้อีกเหมือนกัน แต่ที่ผมไม่รู้ก็คือ  วันนี้ห้ามตัด........
         หญ้า   ตัดกิ่งไม้   และห้ามตัดผม
          ใช่ผมว่าแผนว่าจะต้องตัดผมให้ได้ในวันนี้  เพราะมันยาวทิ่มแทงเข้าไปในหูจนสุดจะทนแล้ว
         ตัดที่เมืองไทยก็พอได้  แล้วตัดที่ญี่ปุ่นล่ะ   คุยกันไม่รู้เรื่อง  ทำอย่างไรล่ะนี่
         ภาษามือช่วยคุณได้  หรือไม่ก็ไปตัดในที่ที่ไม่ต้องพูด

ก๊อปปี

     

    ใครๆก็บอกว่า เกาหลี กับ ญี่ปุ่น หรือ แม้แต่จีน ชอบก็อปปี้ แล้วทำไมเค้าเจริญกว่าเรา
     อยากจะบอกว่า
     เราต่างจากเค้านะครับ.....

SAPPORO SNOW FESTIVAL 2 : ODORI SITE

 จากความเดิมตอนที่แล้ว  SAPPORO SNOW FESTIVAL ผมมาถึง SAPPORO แล้วรีบเดินทางไปยังเป้าหมายแรก คือ SATOLAND ทันที  แล้วผมก็พบว่า ผมอยู่ผิดที่ผิดเวลาซะแล้ว  การแสดงการแกะสลักหิมะที่ใหญ่กว่า ไม่ได้อยู่ที่ SATOLAND แต่อยู่ที่ ODORI PARK ต่างหาก  เอาละสิ  ไม่รู้ภาษา ไม่รู้เส้นทางซะด้วยบ่ายสองกว่าแล้วด้วย  ทำไงดี ทำไงดี......

                    ช้าไม่ได้  ตัดสินใจเลยดีกว่า  ผมรีบเดินไปถามทางกับตำรวจแบบงูๆปลาๆหมูหมากาไก่ ก็จับใจความได้ว่า  ODORI PARK นะมันอยู่ในเมือง และไกลจากที่นี่มาก เดินไปไม่ได้  ต้องนั่งรถบัสเข้าไปเท่านั้น แล้วคิวรถบัสน่ะ  ไม่ได้อยู่แถวนี้นะ  แต่อยู่หลังเนินหิมะโน่นไปอีก....  ผมมองตามที่เค้าชี้ เห็นคนต่อแถวสั้นๆออกมาจากหลังเนินหิมะ    ผมรีบวิ่งไปที่นั้นทันที

                     แต่พอผมลงเนินหิมะไปเท่านั้น   อุ๊ แม่เจ้า   มันอะไรกันนี่ !?!

เป็นคนดี นี่มันก็ลำบากเหมือนกันนะ

 

บางทีการเป็นคนมีอำนาจ นี่มันก็ไม่ต้องสนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม  จะผิดจะถูกยังไง ถ้ามีอำนาจตัวเองก็ถูกเสมอ คนอื่นผิดเสมอ    ถ้าแค่มีอำนาจ กระดิกนิ้วก็ตัดสินได้แล้วว่าใครผิด ใครถูก 

ถ้าแค่มีอำนาจ หลังจากตัดสินมันแล้ว เอานักข่าวไปเล่นงาน ไปเขียนข่าวให้มันผิด ถึงจะไม่มีหลักฐานก็ไม่เป็นไร คนไทยเชื่อคนง่าย  และถือคติ ไม่มีมูลหมาไม่ขี้อยู่แล้ว   

มันก็ต้องมีมูลสิ ก้อกุ เพิ่งจะป้ายขี้ให้หมึงเมื่อกี้นี้เอง

คุยกับแพะ

 

ตอนปีใหม่ คิดว่าปีนี้ต้องทำอะไรใหม่ๆกับชีวิตแน่นอน ก็เลยไปทำบุญซะจากที่แทบจะไม่เคยทำเลย

หมอดูััทักบอกว่า ให้ไปปล่อยเต่าสะเดาะห์ จะได้แคล้วคลาดจากอุบัติเหตุ  ก็ไปทำซะหน่อยไม่เสียหายนี่

แล้วก็ดูแล้วนะว่า เนี่ยเต่าน้ำแน่นอน ปล่อยได้เลย มันไม่ไปจมน้ำตายทีหลังแน่

เออ.... แล้วคนรู้จัก ถูกตำรวจจับด้วย 

PAJINGKO & GAME

  วันที่ผมไปถึงญี่ปุ่นวันแรก  ชีวิตมันเคว้งคว้างมาก  เพราะผมมาคนเดียว  หลังจากที่คนญี่ปุ่นจากบริษัทพาผมมาส่งที่ที่พักแล้ว  ผมก็ไม่รู้จะคุยกับใคร  ไม่มีคนไทยให้คุยแม้แต่คนเดียว เปิดทีวี ก็มีพูดแต่ภาษาญี่ปุ่น  จะอ่านหนังสือพิมพ์ก็มีแต่ภาษาญี่ปุ่น   เครียดโ้ว้ย  ทำไงดี  ออกไปเดินเล่นดีกว่า
  อะ อะ  แล้วก็เจออะไรดีๆเข้าให้แล้ว

"เดี่ยวแปด" ไปดูมาแล้ว

 

      วันนี้  ผมมีโอกาสได้ไปดูเดี่ยวแปด  ซึ่งก็เป็นครั้งที่สามแล้วที่ผมได้ไปดูการแสดง  เดี่ยวไมโครโฟน

ก็ยังสนุกเหมือนเดิม  มีดารามาดูเยอะเหมือนเดิม  ผมเดินอยู่ในสยามพารากอน  ตั้งแต่บ่ายสี่โมง (การแสดงเริ่ม หนึ่งทุ่มครับ)  ก็เจอดารา แล้วสองคน คนนึงก็โฬม  สูง ขาว และก็ผิวดี สมกับที่เป็นดารา ให้ตายเถอะ หน้าเค้าไม่มีรอยอะไรเลย ชีวิตนี้เคยเป็นสิวบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ ส่วนดาราอีกคนผมจำไม่ได้จริงๆ        คนดังที่มาดูเดี่ยวแปดก็มี  ติ๊ก ชีโร่ , บีม กวี, พลอย เฌอมาลย์, มาริโอ้ เมาเร่อกับกุ๊บกิ๊บ, วิทวัสสุนทรวิเนตร กับครอบครัว และ เข็ม รุจิรา,  ป็อป แครอรี่ บราๆ ,  ปั่น ไพบูลย์ เกียรติเขียวแก้ว  

      อืม  แต่ไอ้ที่ผมอยากจะเขียนน่ะ   มันไม่ใช่เรื่องพวกนี้หรอก มันเป็นเรื่องสถานที่กับการจอดรถต่างหาก

SAPPORO SNOW FESTIVAL

           "Sapporo Snow Festival"   หรืองานเทศกาลแกะสลักหิมะ  เมืองซับโปโล ได้มีการจัดขึ้นเป็นปีที่ 61 แล้วในปีนี้ และก็ยังยิ่งใหญ่เหมือนเดิม  ถึงแม้ว่า จะูถูกงานใหญ่อีกงานที่จัดขึ้นก่อนที่ฮาร์บิ้นตัดหน้าจัดงานไปก่อน แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความน่าสนใจของงานเทศกาลแกะสลักหิมะของที่นี่ลดน้อยลงเลย 

                  นั่นทำให้ผมอยากจะนำเอาประสบการณ์การเดินทางท่องเที่ยว แบบ backpack ของผม มาแลกเปลี่ยนกับทุกๆคน   และเราจะร่วมกันเดินทางไปดูงานเทศกาลอันเลื่องชื่อพร้อมๆไปกัน เริ่มต้นกันตั้งแต่ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นเลย  รับรองว่าสนุกตื่นเต้นและเหมาะกับคนที่ไมเก่งภาษา แต่อยากเที่ยวไปในโลกกว้าง อย่างผม และอีกหลายๆคนแน่นอนครับ
                ตามมาเลยครับ......

มันไม่ได้หนาวทัั้้้งปีนะโว้ย

   วันที่ผมเดินทางจากออกจากประเทศไทย จำได้ว่า เป็นวันที่ 7 กรกฎาคม ที่เมืองไทยอากาศกำลังดี ไม่ร้อนมาก มีฝนนิดหน่อย  และผมได้ิยินมาว่า ญี่ปุ่นเป็นเมืองหนาว  อืม...แบบนี้ต้องใส่สูทไปซะแล้ว
 กันหนาว  จะได้ดูดีในสายตาชาวต่างชาติด้วย
   แต่เมื่อผมเดินทางไปถึงที่โน่นผมก็พบว่า..................

Time to go.. ได้เวลาเหิรฟ้า

    เมื่อห้าปีก่อน การผจญภัยของผมก็เริ่มต้นขึ้น   ตอนนั้นผมมีโอกาสได้เิดินทางไปศึกษาดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น  เป็นเวลาสองปี  แน่นอนผมตื่นเ้ต้นมาก   ไม่ได้ตื่นเต้นเรื่องไปฝึกงาน แต่ตื่นเต้นเรื่องจะขึ้นเครื่องบินต่างหาก สำหรับผมตอนนั้น มันเป็นการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก และเป็นการขึ้นเครื่องบิน ครั้งที่สาม ในชีวิต  อืม... มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้างเนี่ย

โพสแรก แรกจริงๆ

            ผมเป็นคนชอบการท่องเที่ยวมาก  อยากเห็นอะไรใหม่ๆตลอดเวลา  ไม่สำคัญว่า มันจะเลิศหรูอลังการหรือไม่  ขอแค่ให้เป็นที่ใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่  ผมไปทั้งนั้น
           และด้วยความที่ผมมีโอกาสเดินทางไปยังหลายแห่ง หลายประเทศ บางประเทศก็อยู่อีกซีกโลก
บางประเทศก็เป็นเพื่อนบ้านเรานี่เอง  แต่ความประทับใจที่ได้รับ ไม่ได้แตกต่างกัน
           มันทำให้ผมคิดว่า ผมน่าจะเอาความประทับใจนี้มาแบ่งปันกับคนอื่นๆบ้าง จึงเกิดเป็นบล็อก
"Rolling Bag" เกิดขึ้นมา
           ต้องออกตัวไว้ก่อนว่าผมถ่ายรูปไม่เก่งนะครับ  อาจจะห่วยเลยด้วยซ้ำ แต่จะพยายามเอาภาพประทับใจมาให้ดูให้ได้มากที่สุดครับ  แล้วเจอกันในโพสต่อไปครับ
         ปล. กล้องดีๆ หรือ Camcorder เยี่ยมๆ ก็ทำให้คนฝีมือห่วยๆ ถ่ายรูปดีขึ้นมาได้อย่างทันตาเห็นนะจะบอกให้