ตรุษจีน - วันเที่ยว - และร้านตัดผม 1000 yen in Japan

        วันนี้เป็นวันเที่ยวของตรุษจีน  ผมรู้  เป็นวันวาเลนไทน์  อันนี้ก็รู้  เป็นวันที่สองของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว  อันนี้ผมก็รู้อีกเหมือนกัน แต่ที่ผมไม่รู้ก็คือ  วันนี้ห้ามตัด........
         หญ้า   ตัดกิ่งไม้   และห้ามตัดผม
          ใช่ผมว่าแผนว่าจะต้องตัดผมให้ได้ในวันนี้  เพราะมันยาวทิ่มแทงเข้าไปในหูจนสุดจะทนแล้ว
         ตัดที่เมืองไทยก็พอได้  แล้วตัดที่ญี่ปุ่นล่ะ   คุยกันไม่รู้เรื่อง  ทำอย่างไรล่ะนี่
         ภาษามือช่วยคุณได้  หรือไม่ก็ไปตัดในที่ที่ไม่ต้องพูด

บรรยากาศแบบนี้ละใช่เลย 1000 yen 10minute hair cut

          ย้อนไปถึงตอนที่ผมไปตัดผมครั้งแรกที่ญี่ปุ่น  ผมไม่ได้เลือกตัดร้านพันหรอก มันง่ายไป 

         ไม่ใช่  เพราะตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามีร้านพันเยนอยู่ตั้งหาก  ผมเลือกตัดผมที่ร้านใกล้สถานี  เพราะสองเหตุผล คือ มันใกล้  และผมอยากฝึกภาษา  ได้เรื่องเลย  คุยกับแม่ม  ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด  ไม่มีแค็ทตาล็อกทรงผมให้ดูด้วย  ช่างตัดผมถามว่าจะตัดผมทรงอะไร  บอกเอาเหมือนเดิม  ช่างตัดผมถามต่อว่า แล้วท้ายทอยเอาสั้นมั๊ย ให้เหลือกี่เซน  (คนญี่ปุ่นชอบถามอะไรที่มันชัดเจน ไปซะทุกเรื่อง เด๋วจะเล่าเรื่องเวลาให้อ่านกันวันหลัง)  แล้วจอร์นล่ะ......บลา บลา      แต่ร้านเค้ามีมาตรฐานกว่าร้านข้างถนนบ้านเรามาก  ถึงแม้ว่าจะเป็นร้านข้างถนนเหมือนกัน    มีกล่องให้ใส่แว่น มีผ้าร้าน  มีเจล   อุปกรณ์ก็ดูดีกว่ามาก

เบ็ดเสร็จวันนั้นเสียไป พันห้าร้อยเยน  พอใจมาก  ได้คุย  ได้ตัดผม

      ลองไปร้านพันเยนบ้างดีกว่า   ผมเลือกร้านในสถานีรถไฟ ที่ Akiba หรือที่ต่างชาติอย่างเราๆเรียกเต็มๆว่า  Akihabara  (คงเหมือนกับที่เราเรียก สวนจตุจักร  สั้นๆว่า "สวน" กระมัง)  

     มีคนนั่งรออยู่สองสามคน   ใส่เงินเข้าไปในเครื่องขายตั๋ว  พันเยน  ตั๋วออกมา  ถือไปนั่งรอ  ไม่นานช่างก็เรียก  ไม่พูดมา บอกเหมือนเดิม  ช่างไม่ตอบ แต่ลุยเลย  โช๊ะ ๆๆๆ  10นาที หนังหัวผมแทบหลุดไปกับกรรไกรของช่าง   เพราะทำอะไรเร็วมาก   ก็โอเคนะครับ ประมาณสามร้อยกว่าบาท กับทรงผมง่ายๆและค่าแรงที่นั่น  (ญี่ปุ่นกับฝรั่งคิดค่าแรงเป็นชั่วโมงครับ น่าจะเกาหลีด้วย)

     ไม่สะใจ   ไปลองตัดร้านแบบโบราณบ้างดีกว่า อุปกรณ์ทุกอย่างเก่าหมด แม้กระทั่งคนตัด เป็นลุงแก่ๆ  ดูไม่ค่อยมีแรง  แล้วค่าตัดก็สามพันเยนด้วย แต่ตัด สระ นวดไหล่   ผมประทับใจ ตอนสระผมมาก เพราะว่า ไม่มีเตียงให้นอน ตั้งนะ  ก้มหัวแล้วยื่นหัวเข้าไปในอ่าง  ตอนตัดผม โกนผม ลุงแกพลาดเฉือนหูผมเลือดออกด้วย  พอจ่ายตังค์เลยลดให้ผม ห้าร้อยเยน

     หลังจากนั้นสามเดือน ผมเดินผ่านเข้าไปในซอยนั้นอีกครั้ง  ร้านตัดผมโบราณของลุง ถูกทุบหายไป กลายเป็นพื้นที่เปล่าๆไปซะแล้ว  น่าเสียดายจริงๆ